Kleine momenten, grote herinneringen.
Ontmoet onze alpaca's en geniet van rust, natuur en quality time in het landelijke Sint-Katelijne-Waver
Onze roots
Hey iedereen,
Ik ben Hannelore, opgegroeid op het platteland in Sint-Katelijne-Waver. Als oudste dochter van tuinders, die met de groenste vingers (want mijn zus was eerder van het huishouden), was en ben ik vaak buiten bezig.
Taakjes als gras afrijden, in de tuin of moestuin werken, bezig zijn bij de kipjes of vroeger met de konijntjes deed ik met plezier. Zolang ik maar mijn hoofdtelefoon en favoriete playlist meeheb. Het liefst met songs van een concert dat ik afgelopen tijd bijwoonde.
Door de week kan je me vinden in het labo. Want ook daar werk ik met heel kleine beestjes, ik werk namelijk tussen de bacteriën in een microbiologisch labo.
Gelukkig kan ik dus rekenen op de steun en hulp van mijn familie. Als bezoeker zal je snel merken dat achter hummenhoek een hechte familie staat, waar zorgen voor elkaar prioriteit heeft. Naast onze liefde voor elkaar, hebben we een gedeelde liefde voor dieren en het buitenleven. Dit is dan ook onze drive achter ons concept.
Waar Hummenhoek voor staat
Rust, natuur, vertragen: alles wat een weekend of een vrij moment nodig heeft om onze batterij weer vol te laden met positieve energie. Het zijn de kernwaarden die de basis zijn voor Hummenhoek en het idee achter onze alpaca-belevingen.
Onze activiteiten hebben als doel waardevolle quality time in te plannen met familie of vrienden. Iedereen is welkom bij ons. We verkiezen om het kleinschalig aan te pakken met respect voor de alpaca’s en de omgeving. Ideaal voor een gezinsuitstap, vriendinnentripje of moeder-dochtermoment waarin verbinding met elkaar voorop staat.
Al van bij het begin zorgen onze alpaca’s voor extra verbinding binnen ons gezin en hebben ze al voor veel mooie herinneringen gezorgd. Dit gevoel willen we overbrengen en delen met jullie. We willen jullie meenemen in ons authentiek verhaal en jullie laten genieten van de kleine dingen. Die als je er even bij stilstaat, eigenlijk van onschatbare waarde zijn. Welkom!
Onze alpaca's
De jongens:
.jpg)
Emiel
Onze sloeber
16 mei 2025
Onze Emiel is de leider van de jongens. Als je in de weide komt, is hij vaak de eerste die opkijkt. Maar aan de voederbakken laat hij dit ook merken. Als hij zou kunnen, zou hij aan de vier bakken tegelijk staan. Gelukkig lukt dit niet en hebben de andere jongens ook nog kans om te eten. Zo kwam onze Emiel aan zijn bijnaam, onze sloeber.
Cyriel
Onze kleine lachebek
31 mei 2025
Onze Cyriel is de kleinste van onze alpaca's, maar ik denk misschien wel de grootste kapoen. Hij is ook een geboren charmeur. Hij is een beetje verlegen, maar toch nieuwsgierig. Dus hij zal wel eens komen kijken wie er de weide binnenwandelt. Met een beetje geluk, komt hij een kusje op je neus geven. Dit alles altijd met een schattig lachje om zijn mond.
Kamiel
Onze babbelaar
9 juni 2025
Onze Kamiel maakte al van het begin zachte, schattige geluidjes. Het leek dan ook dat hij dingen probeerde te vertellen, van daar zijn bijnaam. Als hij honger heeft, durft hij dit te laten weten door aan je trui of t-shirt te trekken. Als je zag dat Cyriel en Kamiel een beetje op elkaar lijken. Dan heb je dit goed gezien, het zijn halfbroertjes.
De meisjes:
Lucie
La mama
17 juli 2020
Ons Lucie is de alpaca waar ik al meteen verliefd op was nog bij de fokker. Hoe zij bij mij kwam staan en kusjes kwam geven, deed mijn hartje smelten. En dit gevoel geeft ze me nog steeds. Je kan al zien aan haar geboortedatum, dat ze al net een paar jaartjes meer ervaring heeft als de rest van onze kudde. Vandaar haar bijnaam 'La mama' van de groep? Het past ook wel, maar de bijnaam is voor haar letterlijk. Lucie is de mama van Rosie, je kan dus moeder en dochter samen bewonderen in de weide.
Rosie
Kleine curieuzeneus
6 juli 2025
Ons Rosie, het lijkt wel bijna letterlijk een kopie van de mama. Van op een afstand moet je vaak al goed kijken, wie is de mama en wie het kleintje? Ondanks dat Rosie heel graag koekjes uit je hand komt eten, is ze heel verlegen. Op die momenten zoekt ze vaak haar mama op en is ze ineens weer een kleine meid. Toch staat ze graag op haar eigen benen. Zo komt onze kleine curieuzeneus graag kijken met wat je bezig bent in de weide, of ze komt checken of de pot van het eten wel echt leeg is, en of er toch niet nog koekjes ik je broekzak zitten.